vachael.blogspot.com

Ano kaya kung halimbawa, habang nagtuturo ang titser mo bigla ka nalang magsisigaw sa klase? Ano kaya ang mangyayari sa’yo kung habang hindi nakatingin ang iyong kaklase, bigla mo na lang kunin ang kanyang pera o baon at ariing iyo? Tiyak paparusahan ka ng titser mo! Baka madala ka pa sa Prefect of Students at madamay pati mga magulang mo. Kung minamalas ka, baka matanggal ka pa sa paaralan! Bakit? Sapagkat lumabag ka sa batas! Bawal kasi ang manggulo o magnakaw.

Itatanong mo siguro, “Bakit ba mayroon pang mga batas? ‘Di ba pwedeng kanya-kanyang banat na lang? Kapag ninakawan ka, eh ‘di suntukin mo! Pagkatapos, kapag bumagsak kunin mo uli ang ninakaw!”

Kung ganito ang mangyayari, tiyak rambol. Kasi kung walang batas, sino ang magsasabing ang isang bagay ay bawal o hindi bawal? Halimbawa, ninakawan ka ng kaklase mo. Kapag kinuha mong muli, sasabihin niya sa iyo, “Bakit? Sino ang maysabing bawal ang ginawa ko? Mayroon ka at wala ako. Kinuha ko ang sa iyo. Anong masama roon?” Siyempre, magdedebate kayo. Pero magpipilit siyang hindi masama ang ginawa niya at ikaw naman, ipamumukha mo sa kanyang mali siya. Ilang sandali pa, suntukan na! Pagkatapos, tawagan na ng malalaking kaibigan at matatandang kapatid. Bago mo mamalayan, pati ang tatay mo, kasama na sa away! Pero kung may mga batas, hindi ito mangyayari. Sinasabi kasi ng batas na bawal magnakaw. Kaya kapag magnakaw ka, huli ka na, kulong ka pa! Tapos ang usapan! Naintindihan n’yo na ba ang ibig kong sabihin? Mahalaga ang mga batas. Ito ang nagbibigay sa atin ng kaayusan at kapayapaan. Ang mga batas ang nag-aayos ng mga bagay-bagay at naglalagay sa dapat na kinalalagyan. Ang mga batas ang nagpapatupad ng ating mga karapatan. Ito rin ang nagsasabi ng maaari at hindi maaari nating gawin. Isipin ninyo nalang kung walang mga batas, Ano kaya ang gagawin mo o nating lahat? Kaya hindi natin dapat kalimutan na ginawa ang mga batas upang tayong lahat ay magkaintindihan at magkaisa.

Ngunit nakalulungkot isiping ang ilan sa atin ay hindi sumusunod sa batas, mapabayan man o mapa-paaralan. Pero hindi ako nawawalan ng pag-asa! Alam mo kung bakit? Kasi nariyan ka! Nariyan kayong lahat. At alam kong maiisipan n’yo ring pipiliting maibalik ang pagpapatupad at pagsunod sa mga batas. O, maaasahan ka ba ng bayan?